Het Hanengeschrei

hanen geschrei 800

Vanaf de Choorstraat kijken we door de 10 m lange steeg het Hanengeschrei in naar de Kalisbrug op de Vismarkt. In de 16e eeuw bestond deze steeg reeds. De oorsprong van de naam is niet helder. Er zijn twee verklaringen:

De naam zou een verbastering zijn van ‘Hanentret’, de naam van een huis in een steeg nabij de Buurkerk en die naam zou weer afgeleid zijn van een pluimveemarkt, op of nabij de Steenweg.

Hanengeschrei is latijn voor galli cantus en komt uit het verhaal van de verloochening van Petrus. Petrus huilde tranen van berouw, toen hij bij het kraaien (cantus) van de haan (galli) besefte dat hij Christus had verloochend.

Hoe het ook zij, de steeg heeft anderen tot inspiratie gediend. Zo dichtte Kees Stip op jolige wijze in 1935 ‘Ik heb haar gezoend in Het Hanengeschrei…’ Als je weer eens in de buurt bent, dan kan je het volledige gedicht ter plekke lezen.

Voormalig stadsdichter Ingmar Heytze bezong in 2001 ook het Hanengeschrei, maar deed het bedachtzamer en melancholieker:

Je kunt hier door je neus gaan zingen,
hard en dun, over de zoektocht
naar een hart van zuiver goud.
Zo word je vanzelf wel oud.

Intussen raakt je stem gehavend,
ijl en vals. Op warme dagen
kiert het zonlicht door je ribben
en je rauwgeschreeuwde longen.

Inmiddels ligt je pad bezaaid
met harten van gebroken glas
en smeltend ijs, van steen en lood,
oud ijzer, schroot en stro en hout;

je hebt je hond al doodgezongen
en je vingers worden koud.

Een reactie plaatsen